Baharın gelişi; ilk gün, ergenen gün… Cemrenin hava, su ve toprakla buluştuğu günlerde; bir çiçek, hışır karlar arasından başını uzatır… Uzattığı anda da etrafını ateşiyle yakar, eritir… Sonra, nazlı gelin edasıyla yine karlara çevirir yüzünü akça, maviliğince… Kardelendir o; bazen çiğdem, bazen nevruz olur adı… O gün, o ulu gün, Türk Milletinin günüdür günüdür… Ergenen gündür, Ergenekon'dur... Bayramdır ki, dört yüz senenin sonunda karlar arasından demir dağları yetmiş körükle eritip, dünyaya tekrar başını uzatarak, ben, "buradayım" demektir. Dizliye diz çöktürmek, başlıya baş eğdirmektir. Oğuz töresince… İki tigin gidip, bin atlı dönmektir, gün dönümünde…Tarihte bilinir ki, takvim başlangıcı için önemli bir olay olması gerekir. İşte, O gün, Ergenekon'dan çıkış günü, yeni gündür... Türk takviminin de başlangıcı olur… O ulu gün, kurtuluş günüdür, bayramdır. Her yıl örsün üzerinde demir döverek, önce Kağan, sonra tiginler, beyler, ulu günü hatırlatırlar… Kıyat'a, Nüküz'e selâm gönderilir… Şaman o gün: "Yüce Gök Tanrı'nın ilk defa gürlediği; yağız yer, altmış türlü çiçeklerle ilk defa bezendiği; altmış türlü hayvan sürülerinin ilk defa kişnediği ve melediği zaman sen Türk'ün Atası yaratıldın" diyerek duasına başlar… Yeni günde yeniden dirilmek, bolluk ve bereket diler… Tohumlar serpilir, ağaçlar budanır… Bu ulu günde gelin, yeniden birlik dileyelim… Genç kızlar boncuk atsın suya, maniler söylesinler dirlik üstüne… Gökbörü oynasın yiğitler, cirit atsın delikanlılar, salıncakta salınsın çocuklar… Ateşler yakılsın ki, kötü günlerin üzerinden atlayalım… Yedi aile, yedi çeşit katsın ki; içinde Almatı, Taşkent, Bakü, Ankara, Lefkoşa, Aşkabat ve Bişkek olsun. Adı da "Semeni" olsun, "Bibi Fatma'nın Yemeği" olsun…

Bahar gelince bir başka olur, sanki yeniden doğar insan. Çünkü bahar gelince bitkiler yeşerir, çiçekler açar; kuşlar cıvıldaşır. Kırlar kadar hür olan çocuklar koşuşturur sokaklarda, insanlar tarlaya gider, ekinler için. Bahar bir sevinçtir. İnsanlar sevinir, bitkiler sevinir, hayvanlar sevinir. Bir sevgi mevsimidir. Laleler, papatyalarla süslenen kırlar ülkesidir. Milletlerin hürriyetleri kadar hürdür baharlar. Bütün mevsimlerin en hürü. Diriliş mevsimi. Hürriyet ve diriliş, baharın iki yanı. Dört mevsim tacı olan bahar, sevgi, kardeşlik ve hoşgörü ülkesinin adeta sultanıdır. Bahar bir müjdecidir, hayatın müjdecisi. Bahar bir müjdedir, çağlardan çağlara. Ülkemin insanlarının, güzel vatanımın, güzel baharları olmalı. El ele, gönül gönüle. Bayrağımızda ifadesini bulan ay-yıldız kadar hür. Fatih'in ordusu kadar güçlü. Anadolu'nun pınarlarında sesi yankılanan Yunus kadar sevgi ve hoşgörü sahibi olmalıdır ülkemin insanları. Fırat ile Dicle kardeştir. Büyük Menderes de kardeştir. Meriç dahi kardeştir. Anadolu'mun güzel insanları da KARDEŞTİR. Dün böyle idi, bugünde böyle, yarın da böyle olacaktır. Baharda el ele, gönül gönüle albayrak altında selam durmalı baharlara. Dirilişe, sevgiye, hoşgörüye, aydınlık. Türkiye'nin geleceğine ve nurlu geçmişine. Ulu önder Mustafa Kemal Paşam ne güzel demiş : "Yurtta barış, cihanda barış." Tasada, kıvançta, kederde, sevinçte bir olmalıyız. Kötülükten korunmak için Beş Parmak Dağları kadar yekpare olmalıyız. Ege'nin, Akdeniz'in, Karadeniz'in, Doğu'nun, Trakya'nın ecdadının emaneti olan insanların, yani yetmiş milyonun bütün Türkiye vatanı

Yeni günde; bir olmak, iri olmak, diri olmak gerekir… Hun, Göktürk, Uygur olmak; Kazak, Kırgız, Özbek, Azeri olmak; Altaylardan Adriyatik'e "Ulu Günde" "ulu olmak" gerekir ki, adı "Türk" olsun, kardelen kadar ak tek yürek olsun! Bu bayramın adı "Türklük Günü" olsun!... Ergenekon Bayramınız, Ulu Gününüz, Nevruzunuz, Yeni Gününüz kutlu olsun!...